[حجّت کبرای کربلا، حضرت علی اصغر علیه السلام-١]

:: رضا جعفری

وقتش رسیده است که پر در بیاوری
از راز خنده‌ی همه سر در بیاوری
وقتش رسیده است که با روضه‌های خشک
اشکی ز چشم چند نفر در بیاوری
وقتش رسیده است که موسی شوی و باز
از نیل تا فرات جگر در بیاوری
خود را به روی تیغ کشاندی که جنگلی
از زیر دست‌های تبر دربیاوری
تو یک تنه حریف همه می‌شوی و بس
از این قماط، دستی اگر دربیاوری
تو از نوادگان مسیحی بعید نیست
از خاک، مشک تازه و تر دربیاوری
در این کویر خار گل انداخت گونه‌ات
گفتی کمی ادای پدر دربیاوری!
لب می‌زنی به هم که بخوانی ترانه‌ای
اشکی به این بهانه مگر در بیاوری

ارسال در تاريخ یکشنبه ٢۱ آذر ۱۳۸٩ توسط مدیر وبلاگ