[حسینیه-٢]

:: سعید حدادیان

از دست چشم‌های تو، بین دو راهی‌ام
محکوم تا همیشه‌ی خواهی نخواهی‌ام

یک چشم می‌فروشد و یک چشم می‌خرد
از دست چشم‌های تو، بین دوراهی‌ام

با شعله‌های نرگس تو، دود می‌شوم
مولود مرگ هستم و اسفندماهی‌ام

توفان رهین دولت خانه‌بدوشی است
هستی‌گرفته از پی بی‌سرپناهی‌ام

تا طفل اشک آمد و بر دامنم نشست
مهتاب شد به دامن شب روسیاهی‌ام

در دادگاه عشق به شاهد نیاز نیست
ثابت شده به خاطر تو بی گناهی‌ام

از پای درس مکتب چشم تو آمدم
این پاره پاره دل، دل خونین گواهی‌ام

در خیمه‌ی نگاه تو آتش گرفته‌ام
من روضه‌خوان چشم توام... قتل‌گاهی‌ام!

 در موج اشک غرق شدم تا بجویمش
در حیرت از تلظّی آن بچه‌ماهی‌ام

در چشم من تمام زمین بارگاه توست
من هر کجا روم، به حضور تو راهی‌ام!

ارسال در تاريخ چهارشنبه ۱٧ آذر ۱۳۸٩ توسط مدیر وبلاگ