مهدی نظری

ماخشکسالیم و شما باران مایی                 
دریای لطف و فضل بی پایان مایی
وقتی که اسم فاطمه روی لب ماست           
بوی تو می آید، یقین مهمان مایی
شاگرد درس تو کرامت پیشه گانند             
استاد درس مکتب عرفان مایی
هرکس که باشدمنکرت پست است اما              
من مطمئنم اینکه توقران مایی
آنکس که باتورفت بیراهه نرفته                 
درکشتی فیض خداسکان مایی
ازلطف و احسان شما ازعلم و جودت                
بی پرده می گویم شما ایمان مایی
تودر دل خوبان عالم جای داری                 
زیرا که نور دیده سلطان مایی

چشم و چراغ هشتمین ماه خدایی                
یعنی که فرزندعلی موسی الرضایی

آنقدرکه چشمان زیبای توناز است                
مانند سجاده به طاق عرش باز است
وقتی که اسم تو میاید آسمان هم             
با ذکرنامت غرق در سوز و گداز است

یک دوقدم بردار که عالم ببیند                 
خاک زمین ازگامهایت دلنواز است
روزقیامت می شود فهمید این را!            
هرکس که قدری با تو باشد سرفراز است
ماراهم از حال دعایت جرعه ای ده                 
آقا امامت کن بیا وقت نماز است
مرغ سحر دیشب تمام ذکرش این بود              
نام جواد از روز اول چاره ساز است
وقتی که توروبه خدا غرق دعایی              
انگار که حیدر کنار جانماز است
   
مارا بخر تا که برای تو بمانیم                
روزیمان کن تا گدای تو بمانیم        

در هر نگاه تو صفا را می توان دید                   
قطعا علی موسی الرضا را می توان دید 
درنیمه شبهای خدایی تو آقا                     
هرشب سرشک ربنا را می توان دید
آقا بجان نوکرانت کفر این نیست                    
درچشمهای تو خدا را می توان دید
دست گدا وقتی که سوی تو دراز است                
لطف امام مجتبی را می توان دید
هرشب کنار سفره ات خضر و کلیم اند           
چون حضرت خیرالنسا را می توان دید
عالم فقیر دستهایت هست زیرا                    
درخانه تو انبیارا می توان دید     
از آسمان کاظمین ازروی گنبد                     
گلدسته های کربلا را می توان دید

از صحن تو تا کربلا یک راه دارد              
یک جاده ای که نام ثارالله دارد        

ارسال در تاريخ یکشنبه ٢٢ خرداد ۱۳٩٠ توسط مدیر وبلاگ