مجتبی صمدی

تا آنزمان که گردش این روزگار هست             تا آنزمان که روز وشبی برقرار هست

کم یا زیاد بسته به میزان لطف حق               پای پیاده عشق به هر دل سوار هست

وقتی گدا شدن به در دوست عاشقیست       پس درتمام عمر به هر لحظه کار هست

ما ظاهرا اگر چه خدارا ندیده ایم                    اما یقین که جلوه  آیینه دار هست

یک گل رسید ومعنی ضرب المثل شکست      یک یاس آمده که همیشه بهار هست

                         یک برگ یاس با همه عالم برابر است

                         معنی یاس یک کلمه هست ومادر است

هرکس که مادر است دو عالم برای اوست       بام بهشت نقطه پایین پای اوست

مادر شدن برای دو عالم شرافتی است        بردختری که گفته پدر هم فدای اوست

اوقبل خلفت آمده قبل از همه رود              سوی بهشت باغ گلی که سرای اوست

شرط وشروط خلقت دنیاست فاطمه           این میل باطنی عمیق خدای اوست

آمد کسی که بین قنوت شبانه اش          همواره اسم یک یک همسایه های اوست

                            تصویر خالصانه ذکر ودعاست او

                            همسایه همیشه قرب خداست او

زهرا فقط برای خودش آرزو نکرد                 شرح خودش برای کسی مو به مو نکرد

چون پیرمرد کور زمینی زیاد بود                  خود را برای مردم این خاک رو نکرد

حتی انار را به بهانه طلب نمود                  او جز هدایت همگان جستجو نکرد

او دختر پیمبر و یک مملکت مقام                 اما به غیر ساده مداری که خو نکرد

یکبار هم نشد که علی شرمگین شود        از بس زخواهش دل خود گفتگو نکرد

                             این گفته گفته ولی ا... اعظم است

                            او مثل اسوه حسنه بهر مردم است

وقتی که بود خوبی او بی حساب بود           وقتی که رفت آمدنش در حجاب بود

او یک سری به عالم مازد وزود رفت             دنیا شد ابر تیره و او آفتاب بود

درک مقام فضه او هم نشد نصیب               درک مقام او که خودش یک سراب بود

ساییده عرش سر به زمین وقت سجده اش    ام العبادت او وعلی بوتراب بود

باغ فدک گرفت و به حق خودش رسید           زهرا همیشه اهل حساب و کتاب بود

او از شبی که زندگی اش ساده پا گرفت       انفاق کرد و اهل مسیر ثواب بود

                      ما  درکمان به این همه معنا نمی رسد

                      ما  دستمان به رتبه زهرا نمی رسد

او کوثر است و چشمه دریاترین خم است    نوراست ونوربخش سپهر است وانجم است

پیدا تر ازهمه شد وبین بزرگی اش           در لابلای ثانیه های زمان گم است

از آب و خاک مهریه او جوانه زد            هر دانه ای که بر سر هر خوشه گندم است

مصرف نکرد غیر خودش درمسیر حق       زهرا تمام مرتبه الگوی مردم است

از خود گذشت تا که ولایت علم شود       زهرا بپای دین خدا مثل اهرم است

                               دین خدا زهمت او جان گرفته است

                             زن با نگاه فاطمه عنوان  گرفته است

زیباترین نمایش تابان روزگار                زهراست آنکه مانده در اذهان روزگار

یک قطره از عنایت زهرا نمی شود        براین زمین کرامت باران روزگار

این سالها که آمد و رفته است همچنان    زهرا بود بزرگ بزرگان روزگار

یعنی چرا بزرگی زهرا غریب ماند           باید سؤال کرد زدیوان روزگار

 باید سؤال کرد چرا درب خانه سوخت     از منتقم در آخر وپایان روزگار

                        باید کسی بیاید و غم را دوا کند

                       بارمز نام فاطمه قرنی بپا کند

ارسال در تاريخ دوشنبه ٢ خرداد ۱۳٩٠ توسط مدیر وبلاگ