مهدی نظری

این هیئت خاکی بهشت آسمان است            
هردل دراین روضه بسوزد بیکران است

این گریه ها ازاشک آدم ریشه دارد           
 این گریه ها سیر و سلوک عارفان است

جبریل سر علم الاسماء را که آورد               
 فهمید آدم که خدا هم روضه خوان است

هرقطره اشکی حاصلش یک باده نوراست  
این باده ها یک جام کوثر درجنان است

هرروز یک جاگریه کردن حال دارد          
وقتی سه شنبه می شود دل جمکران است

هرصبح اسم کربلا برلب نیاید                  
آنروز مهمان لبم لکنت زبان است

چشم دلت رابازکن بهتر ببینی!                  
اینجا مسیحا بین این سینه زنان است

این روضه ها کرببلای مسجد ماست            
زیرا خداوند تعالی میزبان است

موسی اگر در زیر این پرچم نشسته!           
مانند یوسف خادم این آستان است

سنگینی داغ غم گودال یعنی:                   
جای سر نیزه بروی استخوان است

آثارضرب شتم صدها مردجنگی               
مانند نقاشی به جسم کودکان است

اینکه زن غساله دست ازغسل برداشت      
فهمید این طفل سه ساله قد کمان است  

ارسال در تاريخ چهارشنبه ٢۸ اردیبهشت ۱۳٩٠ توسط مدیر وبلاگ