اول. من از دیار حبیبم(١)
پس از فترتی طولانی و بعد از خوابی عمیق، وبلاگ شعر آیینی دوباره بازگشت. از آن رفتن و این بازگشت نپرسید که "در دایره‌ی قسمت ما نقطه‌ی تسلیم‌یم"(٢). این قدر هست که ما دل‌داده‌ی راه آیینه‌گی هستیم و دوست‌دار تمام آیینه‌ها. «زیتون» هویت هزاروچهارصدسال عاشقی و غربت است. هویتی که با خود نام‌هایی همچون حسّان‌ بن ثابت، فرزدق، کمیت اسدی، زرارة بن أعین، إسماعیل بن محمد حِمیَری، إبن سکّیت، دعبل خزاعی، سیدرضی و سیدمرتضی، شیخ بهایی، سید بحرالعلوم و هزاران هزار عالم عارف عاشق را به هم‌راه دارد. هویتی که دیروز در میان اختناق دشمنان و غاصبان حکومت ولی خدا، و امروز در لابه‌لای سیمان و آهن و پیچ‌‌ومهره‌های عالم بی‌روح مدرنیته، جلوه‌های اشراقی عالم قدس را فرامی‌خواند که "برخاک تشنه جرعه‌فشانی عبادت است" (٣). این وبلاگ حاصل دردی‌ست هزار و چهارصدساله. و بلکه دردی به وسعت تمام تاریخ بشری...

دوم. از خدا پنهان نمانده‌ست از شما پنهان مباد(۴)
«زیتون» خود را خدمت‌گزار شعر آیینی می‌داند و خاک‌پای‌بوس تمام شاعران آیینی. شاعر شعر آیینی «آیینه» است و آیینه‌گی البته کار هر شیشه‌ی زنگار گرفته نیست. هرکسی را به خلوت‌گاه انس آفتاب راه نمی‌دهند؛ و این است دلیل آنکه برای برخی، شعر، افقی بیش از خاک‌بازی با الفاظ و صنایع پیدا نمی‌کند. شاعران آیینی اما گوهرهای روح و ذهن و کلام خویش را جز به پای آنان که صدف پرورش این گوهرها بوده‌اند نمی‌ریزند. و شما بهتر از هرکسی می‌دانید که چه می‌گویم...
"با مدعی مگویید اسرار عشق و مستی
تا بی‌خبر بمیرد در درد خودپرستی"(۵)
این وبلاگ به خواست خدا و به یاری شما می‌خواهد حلقه‌ی وصل بین جریان‌های مختلف شعر آیینی باشد. حلقه‌ی اتصال میان متقدمین و متأخرین. میان قدیمی‌ترها و جدیدی‌ترها.
واقعیت آن است که اگرچه محتوای شعر آیینی ثابت می‌باشد، اما زبان‌ شعر و قالب‌های شعری به فراخور زمانه تغییر کرده است و این تحولات –که البته ضروری و اجتناب‌ناپذیر می‌نماید- منشأ تفاوت‌ها و گاهی جدایی‌هایی میان سلیقه‌های شاعران آیینی بوده است. زیتون معتقد است که جوان‌ترهای شعر آیینی  امروز نیازمند بازخوانی پیشینه‌ی تاریخی خود هستند و می‌بایستی زانوی شاگردی در محضر بزرگ‌ترها بزنند؛ بزرگ‌ترها اما باید زبان شعر امروز را پذیرفته و سلیقه‌ی خود را به جسارت‌های ادبی جوان‌ترها عادت دهند. و هردو –‌جوان‌ها و بزرگترها- نیازمند گفت‌وگو و اتصال فکری هستند.
زیتون می‌خواهد بایسته‌های راه آیینه‌گی را بررسی و شاه‌کارهای این راه را بازخوانی نماید. زیتون می‌خواهد در این مسیر حرکت کند و البته به کمک‌های فکری دل‌سوزان شعر آیینی احتیاج دارد. درکنار نظرات وبلاگ، پست الکترونیک بهترین وسیله برای دریافت نظرات کارشناسانه‌ی دوستان زیتون می‌باشد. ضمن آن‌که علاقه‌مندان می‌توانند همکاری خود را در بخش نویسندگان وبلاگ استمرار بخشند. «زیتون» هویت جمعی تمامی اهالی شعر آیینی است و چشم به راه کمک آنان...

پی‌نوشت:
١و٢. حافظ | ٣. صائب | ۴. علیرضا قزوه | ۵. حافظ

ارسال در تاريخ دوشنبه ٢٤ آبان ۱۳۸٩ توسط مدیر وبلاگ